Ile kosztuje wdrożenie Proxmox w firmie

Proxmox VE jest oprogramowaniem open source, więc nie kupuje się do niego licencji na procesor ani na host. To zmienia sposób liczenia: nie ma pozycji „koszt licencji razy liczba hostów”, która w VMware bywa najprostsza do oszacowania. Zamiast niej są cztery pozycje, z których każda zachowuje się inaczej.

• Praca wdrożeniowa — inwentaryzacja środowiska, projekt platformy, przeniesienie maszyn, testy i dokumentacja.
• Sprzęt i storage — tylko wtedy, gdy to, co jest, nie wystarcza.
• Subskrypcja Proxmox — opcjonalna, związana z repozytorium i wsparciem producenta.
• Kopie zapasowe i test odtwarzania — u nas część wdrożenia, nie dodatek dokupowany później.

Najwięcej zmienności wnosi praca. Dwa środowiska z podobną liczbą maszyn mogą różnić się kosztem kilkukrotnie, jeśli jedno ma porządek w dokumentacji, a drugie trzeba najpierw rozpoznać. Sam zakres prac opisujemy na stronie wirtualizacji serwerów.

Zakres pracy zależy od punktu startowego. Inwentaryzacja to wypisanie wszystkich maszyn, systemów i zależności między nimi: co z czym się łączy, co korzysta z jakiej bazy i co przestanie działać, jeśli zabraknie jednego elementu. Bez tego etapu migracja jest zgadywaniem.

Dalej jest projekt platformy: ile hostów, jaki storage, jak rozłożone role. Przy dwóch maszynach to kilka decyzji. Przy kilkunastu — dokument, do którego wraca się przy każdej zmianie.

Migracja idzie partiami, nie wszystkim naraz. Każda partia kończy się działającym systemem i sprawdzeniem, czy aplikacje widzą się nawzajem tak jak wcześniej. Na końcu zostaje dokumentacja i przekazanie, żeby ktoś poza nami wiedział, co gdzie działa i co zrobić, gdy coś przestanie odpowiadać.

Proxmox nie wymaga konkretnej marki serwera ani certyfikowanej macierzy. W wielu firmach nie wymaga też nowego sprzętu — po konsolidacji trzy słabo wykorzystane serwery zamieniają się w jeden host z zapasem.

Wymiana bywa konieczna w dwóch sytuacjach: gdy sprzęt nie ma już wsparcia producenta albo gdy brakuje wydajności i nie da się jej odzyskać konfiguracją. Osobna sprawa to dyski. Przy platformie wirtualizacyjnej warto używać nośników przeznaczonych do pracy ciągłej, bo zwykłe dyski biurowe pod obciążeniem wielu maszyn padają szybciej, niż wynika to z gwarancji.

Proxmox VE można zainstalować i używać bez opłat. Subskrypcja jest opcjonalna i daje dostęp do stabilnego repozytorium oraz wsparcia producenta. Decyzja sprowadza się do jednego pytania: czy firma chce mieć kogoś po stronie producenta, do kogo można się zwrócić, czy wystarczy wsparcie osoby, która wdrażała platformę.

Bez subskrypcji aktualizacje pobiera się z repozytorium testowego. To działa, ale nie jest tryb, który polecamy środowiskom produkcyjnym — stabilne repozytorium istnieje właśnie po to, żeby zmiany nie wchodziły na produkcję wcześniej, niż trzeba.

Backup w Proxmoxie nie wymaga dodatkowej licencji — Proxmox Backup Server jest osobnym, darmowym produktem. Koszt to miejsce na dane i praca przy konfiguracji.

Traktujemy to jako część wdrożenia, a nie opcję, bo platforma wirtualizacyjna bez przetestowanego backupu przenosi ryzyko, a nie usuwa go. Kopie, których nikt nie odtworzył, dają poczucie bezpieczeństwa i nic poza tym. Test odtwarzania polega na realnym przywróceniu maszyny na wydzielonym środowisku i zmierzeniu, ile to trwa.

Więcej o samej procedurze: jak zorganizować backup i test odtwarzania.

Porównanie dwóch cenników obok siebie nic nie daje. Po stronie VMware dochodzą koszty subskrypcji powiązanej z liczbą rdzeni, wsparcia i ewentualnej migracji, a po stronie Proxmoxa — praca wdrożeniowa i przeszkolenie zespołu.

Porządne porównanie liczy trzy lata i cztery wartości: koszt subskrypcji, koszt pracy przy wdrożeniu, koszt utrzymania (aktualizacje, wsparcie) i koszt przestoju. Przy kilku hostach różnica w subskrypcji zwykle wystarcza, żeby uzasadnić migrację. Tam, gdzie wymagane jest wsparcie producenta i certyfikowane integracje, pozostanie na VMware może być tańsze, niż wygląda na pierwszy rzut oka.

Bez gotowych kwot podajemy sposób, który działa na własnych liczbach. Wypisz:

• liczbę hostów i rdzeni po stronie obecnej platformy oraz stawkę subskrypcji za rdzeń,
• roczny koszt wsparcia i aktualizacji po obu stronach,
• szacowaną liczbę godzin pracy przy migracji i późniejszym utrzymaniu,
• koszt sprzętu albo odtworzenia środowiska po awarii.

Zsumuj to dla trzech lat i dopiero wtedy porównaj. Dla firm z kilkoma hostami największą pozycją po stronie Proxmoxa jest praca wdrożeniowa, a po stronie VMware — subskrypcja odtwarzana co roku. Same widełki dla wdrożeń znajdziesz w cenniku usług, a przebieg przenoszenia maszyn opisujemy w przewodniku po migracji z VMware.

Są sytuacje, w których mówimy wprost: zostańcie na tym, co macie. Jeśli środowisko pracuje na dwóch hostach, jest mało rozbudowane, a licencje są opłacone na kilka lat do przodu, migracja zwróci się później niż horyzont planowania firmy.

Drugi przypadek to uzależnienie od funkcji, których Proxmox nie dostarcza w tej samej formie — na przykład od zaawansowanych mechanizmów sieciowych albo integracji z konkretnym dostawcą macierzy. Wtedy migracja oznacza przebudowę architektury, nie przeniesienie maszyn, i trzeba to policzyć osobno. Jeśli chcesz, żebyśmy ocenili Twój przypadek, napisz do nas — pierwsza rozmowa nie zobowiązuje do niczego.